تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملتهای ۲۰۲۶ با هدایت روبرتو پیاتزا نتوانست به مرحله نهایی صعود کند، اما این مسابقات برای والیبال ایران فقط یک تورنمنت نبود؛ بلکه آغاز یک نسل جدید بود. پیاتزا در طول سه هفته مسابقات به بازیکنان جوان زیادی میدان داد و بسیاری از آنها نخستین تجربه حضور در لیگ ملتها را پشت سر گذاشتند.
در کنار چند چهره درخشان مانند علی حاجیپور، محمدرضا حضرتپور، علی حقپرست و عرشیا بهنژاد، برخی بازیکنان نیز هنوز با سطح مورد انتظار فاصله داشتند یا فرصت کافی برای نمایش تواناییهای خود پیدا نکردند.
در ادامه، عملکرد تمام ملیپوشان ایران را زیر ذرهبین میبریم.
پاسورها
عرشیا بهنژاد ⭐⭐⭐⭐⭐
بدون تردید یکی از بهترین بازیکنان ایران در این تورنمنت بود. عرشیا از ابتدا تا پایان، پاسور ثابت تیم ملی بود و با وجود سن کم، عملکردی فراتر از انتظار ارائه داد. او در پایان مرحله گروهی در رتبه چهارم بهترین پاسورهای VNL قرار گرفت و با ۱۰۰۲ پاس، بیشترین تعداد پاس را بین تمام پاسورهای مسابقات ثبت کرد.
البته هنوز جای پیشرفت دارد. مهمترین نکته در بازی او این است که میتواند اعتماد بیشتری به مدافعان میانی داشته باشد و از سرعتیزنها بیشتر استفاده کند تا حملات ایران متنوعتر شود.
عرشیا رمضانی ⭐⭐
از هفته دوم به اردوی تیم اضافه شد اما فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرد. نخستین حضور در لیگ ملتها برای او بیشتر جنبه کسب تجربه داشت.
ایلشن داوودی ⭐⭐
در هفته سوم به ترکیب اضافه شد اما زمان کمی برای حضور در زمین داشت. اولین تجربه او در VNL بیشتر صرف آشنایی با شرایط این رقابتها شد.
عمران کوکجیلی ⭐⭐
در هفته نخست در فهرست ایران قرار داشت اما فرصت بازی بسیار محدودی پیدا کرد. نخستین حضورش در لیگ ملتها بیشتر تجربهاندوزی بود.
قطر پاسورها
علی حاجیپور ⭐⭐⭐⭐⭐
بیشک بهترین بازیکن ایران در لیگ ملتهای ۲۰۲۶ بود. حاجیپور با ۱۸۵ امتیاز، ۲۱ امتیاز دفاع و ۱۰ امتیاز مستقیم سرویس یکی از بهترین قطر پاسورهای مسابقات بود و در بیشتر دیدارها بار اصلی امتیازگیری ایران را بر دوش کشید.
قدرت بالای حمله، سرویسهای خطرناک و ثبات مثالزدنی او باعث شد مهمترین مهره هجومی تیم ملی باشد.
پویا آریاخواه ⭐⭐
در هفتههای اول و دوم همراه تیم بود اما فرصت زیادی برای حضور در زمین پیدا نکرد.
امیرحسین گلزاده ⭐⭐
در هفته نخست در ترکیب ایران حضور داشت اما دقایق بازی بسیار کمی نصیبش شد. اولین حضورش در VNL بیشتر برای کسب تجربه بود.
محسن دلاوری ⭐⭐⭐
در هفته سوم برای نخستین بار فرصت حضور پیدا کرد. هرچند زمان بازی او محدود بود، اما عملکردش امیدوارکننده بود و نشان داد میتواند در آینده مهره مفیدی برای تیم ملی باشد.
مدافعان میانی
محمد ولیزاده ⭐⭐⭐⭐
مدافع میانی ثابت تیم ملی بود و نسبت به سالهای گذشته پیشرفت محسوسی داشت. با این حال هنوز برای رسیدن به سطح بهترینهای جهان، بهویژه در حمله و دفاع روی تور، جای پیشرفت دارد.
عیسی ناصری ⭐⭐⭐
نسبت به لیگ ملتهای سال گذشته کمتر بازی کرد. عملکرد قابل قبولی داشت اما هنوز تا تبدیل شدن به یک مدافع میانی کامل فاصله دارد.
یوسف کاظمی ⭐⭐⭐
شرایط او تقریباً مشابه عیسی ناصری بود. کیفیت مناسبی داشت اما هنوز برای تثبیت جایگاهش به تجربه بیشتری نیاز دارد.
نیما باطنی ⭐⭐⭐⭐
یکی از چهرههای خوب هفته سوم بود. با وجود نخستین حضورش در لیگ ملتها، نمایش امیدوارکنندهای داشت و نسبت به سنش عملکرد قابل توجهی ارائه کرد. البته هنوز در ابتدای مسیر پیشرفت قرار دارد.
شایان محرابی ⭐
در هفته دوم و سوم همراه تیم بود اما تقریباً هیچ فرصتی برای بازی پیدا نکرد و حتی چهار مسابقه هفته سوم را از روی سکوها تماشا کرد.
آرمین قلیچنیازی ⭐
در هفته نخست در ترکیب ایران حضور داشت اما فرصت بازی به او نرسید.
لیبروها
محمدرضا حضرتپور ⭐⭐⭐⭐⭐
بعد از حاجیپور، بهترین بازیکن ایران در این مسابقات بود. حضرتپور در پایان مرحله گروهی سومین دریافتکننده برتر جهان و ششمین توپگیر برتر جهان شد و بار دیگر کیفیت بالای خود را ثابت کرد.
او تنها ۶ خطا در ۱۶۸ دریافت داشت و یکی از مطمئنترین لیبروهای کل مسابقات بود.
حسین حاجیکلاته ⭐⭐⭐⭐
هرچند فرصت زیادی برای بازی نداشت، اما هر زمان به میدان رفت عملکرد خوبی ارائه داد. نخستین تجربه حضور او در لیگ ملتها امیدوارکننده بود و نشان داد ایران در پست لیبرو پشتوانه مناسبی برای سالهای آینده دارد.
دریافتکنندههای قدرتی
مرتضی شریفی ⭐⭐
کاپیتان تیم ملی یکی از ضعیفترین تورنمنتهای دوران ملی خود را پشت سر گذاشت. او فاصله محسوسی با دوران اوجش و همچنین عملکردش در لیگ ملتهای سال گذشته داشت و نتوانست انتظارات را برآورده کند.
علی حقپرست ⭐⭐⭐⭐⭐
بدون شک یکی از پدیدههای ایران در این مسابقات بود. او با ۲۱ امتیاز مستقیم سرویس بهترین سرویسزن آسیا شد و در جمع بهترین سرویسزنهای لیگ ملتها قرار گرفت. نمایشهای جسورانه و انرژی بالای او نشان داد ایران یک دریافتکننده آیندهدار در اختیار دارد.
پوریا حسینخانزاده ⭐⭐⭐⭐
پوریا تورنمنت بدی نداشت اما هنوز با سطحی که از یک بازیکن شاغل در باشگاه لوبه ایتالیا انتظار میرود فاصله دارد. او لحظات درخشانی داشت، اما برای تبدیل شدن به ستاره اصلی تیم ملی به ثبات بیشتری نیاز دارد.
مبین نصری ⭐⭐⭐⭐
یکی از بهترین جوانهای ایران در این مسابقات بود. کیفیت فنی بالایی از خود نشان داد و ثابت کرد آینده روشنی دارد. البته هنوز باید از نظر تجربه و تصمیمگیری پختهتر شود.
امیرحسین اسفندیار ⭐⭐
تنها در هفته نخست فرصت بازی پیدا کرد و پس از آن بیشتر برای زدن سرویس وارد زمین شد. به نظر میرسد پیاتزا دیگر مانند گذشته اعتقاد زیادی به استفاده از او به عنوان دریافتکننده اصلی ندارد.
متین حسینی ⭐⭐
به عنوان یکی از بهترین بازیکنان جوان جهان وارد تیم ملی شد، اما تنها چند بار برای زدن سرویس به زمین رفت و فرصت کافی برای نشان دادن تواناییهایش پیدا نکرد. نخستین حضورش در لیگ ملتها بیشتر به کسب تجربه گذشت.
جمعبندی
اگرچه ایران نتوانست به مرحله نهایی لیگ ملتهای ۲۰۲۶ صعود کند، اما این رقابتها نویدبخش ظهور یک نسل جدید بود. علی حاجیپور، محمدرضا حضرتپور، علی حقپرست و عرشیا بهنژاد ستارههای اصلی ایران بودند و بازیکنانی مانند نیما باطنی، مبین نصری، پوریا حسینخانزاده، محمد ولیزاده و حسین حاجیکلاته نیز آینده امیدوارکنندهای را نشان دادند.
در مقابل، برخی بازیکنان باتجربه نتوانستند انتظارات را برآورده کنند و تعدادی از جوانان نیز به دلیل فرصت کم، هنوز برای قضاوت نهایی به زمان بیشتری نیاز دارند. با این حال، اگر پیاتزا همین مسیر جوانگرایی را ادامه دهد، میتوان به آینده والیبال ایران امیدوار بود.
جونمممم حضرت پور و علی حاجی پوررررررر!